Advent? Wat is dat dann?

Advent: Sühkiek! Twee Kärßkes löcht´t.
„´ne rühge Tied“! häbt s´ fröher säggt.
Un nu? Rabatz! Blaots rängstern, schuwen,
blaots quetten, friätten, supen, knuwen!
Rühg? Quaterie! Luut, wööst un grell!
Wao kümp wat an? Un wann? Un well?

Advent: Dao straohlt dat diärde Lecht.
„´ne stille Tied“! So hät m´ säggt,
jau. Un vandaag? „Wu kann ick´t raken,
gau praot to wäern met dusend Saken?
Dat häff´k no nich! Dat häff´k all hat!“
Wann kümp dr well? Un wao? Off wat?

Advent, Advent! Veer Kärßen löcht´t.
„´ne sachte Tied“! wuor fröher säggt.
Wu geiht´t upstunns to? Stauten, schuppen,
blameren, naoküern, Höhnkes ruppen!
„Du lüggs!“ „Nä ji!“ „Nä du!“ „Ick gaoh!“

Wat kümp dao an? Off well? Un wao?
Advent, Advent! „Maakt haug de Döör!“
so singt dat Leed. „HE steiht dr vüör!“
Wu sall in us noog Plass he finnen,
so tostoppt, äs wi´t sind daip binnen?
In di? In mi? Wao, wann un wu?
Ick weet et nich, pattu nich. Du?